Dziś w ludowym budynku znajduje się kolekcja sztuki ludowej, a odwiedzający mogą uczyć się o garncarstwie podczas sesji edukacyjnych w muzeum.
István Fazekas urodził się 18 kwietnia 1924 r. w Nádudvar, jako członek dynastii od wieków zajmującej się garncarstwem. Nauczył się garncarstwa w młodym wieku, ale początkowo nie był szkolony na garncarza. Później był garncarzem w warsztacie swojego ojca i został garncarzem razem z nim. W 1952 r. został artystą ludowym, a w 1954 r. jako jeden z pierwszych otrzymał tytuł Mistrza Sztuki Ludowej za wybitny rozwój artystyczny i promocję czarnej ceramiki z Nadudvar. W 1973 r. przeniósł swoją siedzibę z Nádudvar do Hajdúszoboszló, gdzie założył swój warsztat i własnoręcznie stworzył Dom Garncarski Hajdúszoboszló.
Firma zbudowała salon wystawowy i warsztat w kształcie tradycyjnych domów wiejskich krytych strzechą, a także zaangażowała się w turystykę. Dom Fazekas w Hajdúszoboszló został pozbawiony właściciela po śmierci Istvána Fazekasa w 2007 roku.
W 2016 roku, w 40. rocznicę otwarcia muzeum, dom ponownie otworzy swoje podwoje, aby dalej służyć węgierskiej sztuce ludowej.
Nasza wystawa oferuje smak kultury materialnej chłopów z nizin, o wartości folklorystycznej, głównie poprzez prezentację chłopskiej kultury mieszkaniowej i typowych narzędzi do produkcji żywności. W długim procesie rozwoju chłopskich utensyliów skupiono się na praktyczności i praktyczności. Z tego powodu ich twórcy, fabrykanci tego okresu, dążyli do tworzenia przedmiotów z naturalnych materiałów w jak najprostszych rozwiązaniach. Zaowocowało to powstaniem „podręcznych”, użytkowych egzemplarzy oraz, z estetycznego punktu widzenia, bardzo czytelnym światem formalnym.
wybór przedmiotów dekoracyjnych i użytkowych ozdobionych symbolami narodowymi z XIX wieku, w tym rzadkich i interesujących obiektów.
Oprócz skupienia się na arcydziełach sztuki ludowej ozdobionych naszymi symbolami narodowymi, wystawa wskazuje również, że te przedmioty użytkowe mogły powstać tylko wtedy, gdy ich klienci, nabywcy i twórcy z dumą twierdzili i głosili swoją węgierskość.
Jako warsztat garncarski, glina jako surowiec do wyrobu naczyń glinianych jest prezentowana zarówno na wystawach, jak i w muzealnych sesjach edukacyjnych. Wystawa cegieł miała również na celu pokazanie innego zastosowania gliny, jej zastosowania w budownictwie, poprzez różne rodzaje cegieł uszczelniających.
zdobi ściany dziedzińca i warsztatów. Prezentuje przekrój cegieł pieczętnych Kotliny Karpackiej od 1600 roku do dnia dzisiejszego.
Wybór dokonany z okazji 100. rocznicy urodzin Istvána Fazekasa. Upamiętnia zarówno jego pracę, jak i tradycję wytwarzania czarnej ceramiki poprzez ceramikę z XVIII, XIX i XX wieku oraz sztukę garncarstwa.
