Wystawa obejmuje okres od końca XIX do XX wieku. W tych ramach czasowych prezentuje dorobek i kariery artystów o różnych zainteresowaniach i walorach literackich. Punktem wspólnym jest Hajdúszoboszló, świadomość ich pochodzenia i fakt, że tworzyli właśnie tutaj.
Wystawa poświęcona jest Ernő Szépowi (1884-1953), który w pierwszej połowie XX wieku stworzył trwałą wartość we wszystkich trzech gatunkach literatury pięknej (poezja, proza, dramat). Początkowo znany ze swojej poezji, stał się popularnym dramaturgiem (dziś ma na swoim koncie nagrodę dramatopisarską), ale pisał także powieści i opowiadania.
Był charakterystyczną i centralną postacią węgierskiego życia literackiego w tamtym czasie. Był współpracownikiem wiodącej gazety tego okresu, Nyugat. Chociaż nie był członkiem żadnej grupy literackiej, utrzymywał przyjazne stosunki z autorami z czołówki literatury węgierskiej.
W ten sposób utrzymywał bliskie relacje z Endre Ady, Árpád Tóth, Ferenc Molnár, Zoltán Ambrus, Sándor Bródy, Gyula Krúdy, Frigie Karinthy. W ciągu swojego życia odwiedził wiele miejscowości, ale do końca życia uważał się za rzeźbiarza.
Wystawa obejmuje naturalnej wielkości figurę woskową Ernő Szépa, jaskinię książek, interaktywną kolekcję tekstów i treści cyfrowe w godzinach otwarcia muzeum.
